Aydanbildiriyorum

       Son günlerde hepimiz ne düşüneceğimizi şaşırır olduk. Buna sebep olan bir gün soğuk  bir gün sıcak olan havalar mı, ülkedeki karmaşık gündem mi yoksa sürekli geri giderek ruh halimizi altüst eden gezegenler mi bilemiyorum ama kalbimizi ısıtacak, yaşadığımız bu güzel hayatı bize iliklerimize kadar hatırlatacak bir şeylere ihtiyacımız var.       Kayıtsızlık belki de bizi böyle yapan.” Aman sende ne olmuş, neyimiz var ki bizim!” demeyin. Sadece ben miyim fark eden gri bulutların artık üstümüzde değil de içimizde dolaştığını ?    Her insanın derdi kendine büyük ama bu aralar herkesin derdi kendinden büyük. Görüyorum, duyuyorum.. Sevgilisinden ayrılan da aynı, bir yakınını kaybeden de.. Çalışan da aynı, işsiz de.. Mutlu ile mutsuz bile aynı hatta her gülüşün altında düşünceyle kaplı bir hüzün yatıyor. Ben de aynı, kabul et sen de aynı..    Hepimiz bir kuyuya düşmüşüz sanki, kurtarılmayı bekliyoruz. ...

   Birilerinin haklısın demesine, onaylamasına, dinlemesine öyle ihtiyacım var kiiiiiii .. Yazıyorum yazıyorum kimse okumuyoo :(( Huuuuu huuuu sesimi duyan var mııııı ????

       Bir gün daha geçti ömrümüzden.. Bugün kendin için ne yaptın diye sorsalar sanırım pek elle tutulur bir cevap veremem.    Peki ya etrafımdakiler veya dünya için ne yaptım ? Kimseyi kırmamaya çalışıp başkalarının haklarını yememekten başka bir şey yapmadım. Bunlar da zaten olması gerekenler..    Kelebek etkisini hemen hemen hepiniz duymuşsunuzdur. (Bakınız: https://tr.wikipedia.org/wiki/Kelebek_etkisi )  Ufacık bir değişikliğin bile kocaman etkileri olabilir. Etki-tepki meselesi bu aslında. Madem bunca şey biliyorum da neden varoluşuma birkaç anlam katmıyorum?     İnsan hayatı genellikle belirli bir andan sonra rutine girer. Belli başlı kırılma noktaları olmalı bu rutinden kurtulmak için. Böyle olduğunda da göremiyor işte neler yapması gerektiğini. Kabuğumuza öyle bir çekiliyoruz ki bazen, ne kendimize ne de bir başkasına faydamız dokunuyor.    Şimdi tam da şuan bu satırları size yazarken farkına varıyo...